معرفی تکیه گاه پل و دال دسترسی
در خصوص تکیه گاه پل و دال دسترسی هردو از المان های اصلی پل می باشند. تکیه گاه پل وسیله ای مکانیکی است که وظیفه آن انتقال واکنش تکیه گاهی عرشه پل به پایه ها و کوله ها می باشد . بعلاوه دربعضی مواقع انتقال نیروهای جانبی نیز به وظایف آن افزوده می شود.
با توجه به رفتار طولی پل، تکیه گاه ها به سه نوع صلب ، مفصلی و غلطکی تقسیم می شوند . در گذشته تکیه گاه ها فقط از فولاد ساخته می شدند ولی امروزه اکثر سیستم های تکیه گاهی استومری می باشند.
امروزه بیشتر تکیه گاه پل ها در ایران از نوع الاستومری می باشند تکیه گاههای الاستومری به دونوع با لاستیک طبیعی (Natural Rubber )و مصنوعی Poly Chloro prene با نام تجاری Neoprene می باشند.
تکیه گاههای الاستومری که عمدتا در ایران مصرف می¬شوند از نوع مصنوعی بوده برای کنترل کرنشها و جلوگیری از فشرده شدن زیاد بوسیله صفحات فلزی مسلح شده اند.
دال دسترسی ، Approach Slab یادال ضربه گیر(اصطلاح اجرایی) درقسمت پشت کوله در محل ورود از مسیر به روی پل و خروج از روی پل به ، جاده دال دسترسی درنظرگرفته می شود که این دال به طول حداقل 3متر وتا حدود10 متر نیزدر نظرگرفته می شود. این دال در یک سمت بروی کوله و در بقیه قسمتها بروی خاک قرارمی گیرد وظیفه این دال جلوگیری از نشست های ایجاد شده در خاک پشت کوله وشکستگی درسطح جاده می باشد . زیرا بلافاصله پشت کوله امکان کوبیدن خاکریزوجود ندارد لذا نشست دراین ناحیه توسط دالی که یک سمت آن روی کوله و سمت دیگرآن روی خاک متراکم قرارداردبصورت خمش تحمل می شود . این دال معمولا به ضخامت حدود 30 سانتیمتر درنظر گرفته می شود وبه پهنای کل جاده و شانه می باشد .
